Net als bij andere GDT-films, helemaal in lijn met de sfeer die hij creëert, maar hij raakt me verhalend kwijt. Elke keer.
De achtergrond van de Spaanse Burgeroorlog behoeft bijvoorbeeld meer uitleg, het is geen bekend historisch feit, dus mensen hebben meer informatie nodig om te kunnen investeren. Het punt was natuurlijk om een kwaadaardige fascistische stiefvader te hebben, maar meer informatie zou het beter hebben gemaakt.
De juiste balans tussen realiteit en sprookje werkt heel goed, het einde doet me geloven dat het een slim ontworpen coping-mechanisme was. Een deel van mij wilde echter dat het echt was en dat er wat meer mythologie in zat.
Ik denk dat ik meer van een Henson/Bowie-Labyrinth hou:)