Project Hail Mary

Leraar Ryland Grace wordt wakker op een ruimteschip zonder enige herinnering aan wie hij is of hoe hij daar terecht is gekomen. Geleidelijk aan komen zijn herinneringen terug en herinnert hij zich zijn missie: een oplossing zoeken voor de zon die langzaam uitdooft. Maar dankzij een onverwachte vriendschap moet hij het misschien niet alleen doen.

De film schiet aarzelend uit de startblokken. Door een aantal flashbacks zien we hoe Grace zijn geheugen terugkeert. Een goed idee maar de constante flashbacks leiden af. Door die vertelstijl weet het eerste deel van de film mij niet echt te boeien. Wat mij betreft had één lange flashback aan het begin en een korte aan het einde beter geweest.

Het tweede deel van de film is daarentegen perfect, op één momentje na. Vanaf het moment waarop de twee hoofdrolspelers elkaar ontmoeten blinkt de film uit in inhoud en stijl. Het tempo is strak en er zitten echte emoties in. De slotscène was overbodig. Het verhaal was daarvoor al afgerond. Het is eerder een scène voor tijdens of na de credits. Ik heb het boek niet gelezen dus misschien werkt het daar wel.

Voor mij net geen 4 sterren.