The End of Oak Street

De familie Platt woont in Oak Street in een idyllische buurt in de jaren ’80. Door één of andere kosmische gebeurtenis wordt hun wijk getransporteerd naar een prehistorische jungle miljoenen jaren eerder, een tijd waarin er nog dinosaurussen rondliepen. Terwijl ze een weg terug zoeken naar de jaren ’80 zijn de relatieproblemen waar vader en moeder Platt (Ewan McGregor en Anne Hathaway) mee te maken hebben niet het enige probleem. Ze moeten ook zien te overleven in een wijk vol dino’s.

De plot is lekker van de pot gerukt en speelt eigenlijk met hetzelfde idee als ‘Jurassic World: Dominion’. Hoe kunnen mensen samenleven met dinosaurussen? Regisseur David Robert Mitchell (‘It Follows’) doet meer met dat idee dan de 6^e film uit de ‘Jurassic Park’ franchise.

‘The End of Oak Street’ had alles om een 4-sterrenfilm te zijn: dino’s op een vreemde plek, een groot mysterie en een strijd om te overleven. De eerste helft is dan ook erg degelijk. Je waant je echt in de jaren ’80 door het geweldige production design en de muziek. Er zit subtiele humor in en leuke popcultuurreferenties. Het lijkt wel alsof Steven Spielberg himself op de set aanwezig was.
Helaas zijn er ook heel wat mankementen: Ewan McGregor weet niet helemaal te overtuigen en Christian Convery die de zoon speelt is ronduit irritant. Sommige plotwendingen zijn wel heel vreemd en de CGI is hier en daar gewoonweg slecht. Zo is de hond van de Platts in sommige scènes (slechte) CGI terwijl dat eigenlijk niet hoefde.

Wat deze film uiteindelijk voor mij gedeeltelijk verpest, is dat de schrijver op een gegeven moment dronken leek te zijn en de 'subtiele humor' verruilde voor platte humor. Een film zoals ‘The End of Oak Street’ mag zichzelf niet serieus nemen, wat hij ook niet doet. Maar twee scènes zijn behoorlijk belachelijk: één met dinoseks (echt waar) en één met Ewan McGregor met een hamer. Het tweede deel van de film is merkelijk slechter dan het eerste. Dat is uiteraard spijtig maar hoe vaak krijg je de kans om Anne Hathaway een T-Rex te lijf zien gaan met een shotgun? Misschien dus toch maar een kans geven.
Anne Hathaway – in haar vierde rol dit jaar en er volgt er in het najaar nog één - blaast trouwens iedereen weg net zoals ze dat deed in ‘The Odyssey’ waarin dat net wat indrukwekkender is.